Nie mylić map
Lowen mówi o rozszczepieniu ego i ciała. DSM opisuje trwały wzorzec wycofania. To są różne mapy tego samego terenu — i czasem różnych terenów.
edukacja · nie diagnoza
Głowa bez ziemi, ziemia bez głowy
Strona o strukturze schizoidalnej. Połowa myślenia wychodzi z Zdrady ciała Alexandra Lowena. Druga połowa — z psychiatrii, psychodynamiki i terapii, które Lowena nie powtarzają.
Dystans nie jest grą
U osób o tej strukturze rzadko chodzi o klasyczną manipulację. Częściej o automatyczną regulację odległości, zanim bliskość stanie się pochłonięciem.
Codzienny szkic
Blog ma stały szablon: teza Lowena, kontrapunkt z konkretnego źródła, linia sporu, jedno zdanie do obserwacji — bez przepisywania książek.
Zastrzeżenie. Teksty nie stawiają diagnozy i nie zastępują psychoterapii ani konsultacji psychiatrycznej. „Schizoidalne” u Lowena jest szersze niż schizoidalne zaburzenie osobowości w DSM/ICD. Ćwiczenia bioenergetyczne opisujemy jako ideę, nie jako protokół leczenia.
Od czego zacząć
Dwie mapy: Lowen i DSM
Dlaczego „osobowość schizoidalna” w gabinecie psychiatry i „zaburzenie schizoidalne” u Lowena to nie to samo słowo.
Obraz siebie kontra czucie ciała
Tożsamość z roli i tożsamość z oddechu. McWilliams spotyka Lowena.
Dylemat: bliskość albo ja
Klein i kompromis schizoidalny zestawione z „zdradą ciała”.