kontekst

Alexander Lowen i Zdrada ciała

Alexander Lowen (1910–2008), psychiatra, uczeń Wilhelma Reicha, twórca analizy bioenergetycznej. Reich opisywał pancerz mięśniowy i energię organizmu. Lowen przesunął punkt ciężkości: nie tylko seksualność, lecz całe życie ciała — oddech, grunt, ruch, czucie, tożsamość.

The Betrayal of the Body ukazała się w 1967 roku (pol. Zdrada ciała). To nie podręcznik ćwiczeń. To teza, że współczesny kryzys tożsamości wynika z rozszczepienia ego i ciała: człowiek wie, kim „powinien” być, ale nie czuje, kim jest.

Słownik Lowena, którego używamy

• Zaburzenie schizoidalne — u Lowena: ego zaprzecza ciału. Szerzej niż SPD z DSM.
• Zdrada ciała — wyparcie wrażeń i uczuć płynących z organizmu, zwykle jako obrona przed wczesną wrogością lub odrzuceniem.
• Obraz kontra rzeczywistość — tożsamość z roli, maski, idei zamiast z czucia postawy, twarzy i ruchu.
• Uziemienie — kontakt z ciężarem, stopami, podłożem; przeciwieństwo odlotu w samą myśl.
• Duchowość ciała — u Lowena duch nie jest ucieczką z organizmu. Późniejsza książka nosi ten tytuł wprost.

Czego w tej książce nie ma

Nie ma pochwały osobowości schizoidalnej jako wyższej duchowości. Rozszczepienie daje czasem bystrość i bogate życie wewnętrzne, ale Lowen czyta je jako utratę witalności, nie jako ideał. Nie ma też obietnicy, że sama rozmowa wystarczy: jeśli problem siedzi w ciele, analiza może pogłębić ucieczkę w intelekt.

Na blogu tezy Lowena zawsze idą w parze z drugim źródłem, żeby bioenergetyka nie stała się jedyną soczewką.